Om de paar jaar of zelfs elk jaar wordt het gemiddeld Belgisch gazon geverticuteerd. Ik aanzie een grasveld als een groot leger grassprietjes. In de zomermaanden gaan er grassprietjes dood door droogte, warmte en hongerige beestjes. In de winter gaat nog een deel dood van de honger.
Resultaat, mos en onkruid om de plaats van de dode grassprietjes in te nemen en het de nog levende grassprietjes nog moeilijker te maken.
Ondertussen hebben die dode grassprietjes een vilt laag opgebouwd. De fabrikanten van verticiteermachines hebben ons wijs gemaakt dat we die problemen allemaal in 1 keer, met hun machine moeten weghalen. En daar gaat het nu net fout.
We lossen de problemen niet op, we ruimen alleen maar de dode grassprietjes en hun gevolgen weg, zonder oog te hebben voor het echte probleem. Het probleem dat als het verholpen wordt je niet meer hoeft te verticuteren.
Een goede bodemstructuur is het begin van een mooi gazon. Zelfs die dode grassprietjes dragen daar toe bij. En daar hoef je je gazon niet voor te verticuteren of te frezen. Stikstof zit in elke plant, ook een dode. Elke plant heeft stikstof als voedingsbron nodig. Waarom zou je de nuttige stikstof weg voeren terwijl je hem ook nuttig kan hergebruiken.
